കടലാക്രമണം തടയാന് ജനത്തിനു വേണം ടെട്രാപോഡ്, വിദഗ്ദ്ധർക്ക് പ്രിയം കണ്ടൽക്കാട്. ആരാണു ശരി? എന്താണു ശരി?
Posted on 27 October 2025 by തോമസ് — 1 min

കേരളത്തിന്റെ തീരദേശങ്ങൾ കടലിന്റെ കരുണയ്ക്കായി കാത്തുനിൽക്കുന്നതുപോലെയാണ്. ഓരോ വർഷവും കാലവർഷം കനക്കുമ്പോൾ, തിരമാലകൾ കരയെ വിഴുങ്ങുന്നത് നിസ്സഹായരായി നോക്കിനിൽക്കാനേ പലർക്കും സാധിക്കുന്നുള്ളൂ. ഈ പോരാട്ടത്തിന്റെ നേർക്കാഴ്ചയാണ് എറണാകുളം ജില്ലയിലെ നായരമ്പലം പോലുള്ള തീരദേശ ഗ്രാമങ്ങൾ. വീടും ജീവനും കടലെടുക്കുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ കഴിയുന്ന ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ഒരു പരിഹാരത്തിനായി മുറവിളി കൂട്ടുന്നു. എന്നാൽ, അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്ന സംരക്ഷണ മാർഗ്ഗങ്ങളും ആധുനിക പാരിസ്ഥിതിക വിദഗ്ദ്ധർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന വഴികളും തമ്മിൽ വലിയ അന്തരമുണ്ട്. കടലാക്രമണത്തെ നേരിടാൻ തീരവാസികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രതിവിധികൾ, എന്തുകൊണ്ടാണ് വിദഗ്ദ്ധരുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാകുന്നത്? ഈ സങ്കീർണ്ണമായ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണ് ഈ ലേഖനം തേടുന്നത്.
ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് ടെട്രാപോഡ്, താൽക്കാലിക പരിഹാരങ്ങളല്ല
നായരമ്പലത്തെ തീരദേശ വാർഡുകളിൽ രാജഗിരി എം.ബി.എ. വിദ്യാർത്ഥികൾ നടത്തിയ ഒരു സർവേ, നാട്ടുകാരുടെ മനസ്സിലിരുപ്പ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. കടലാക്രമണത്തെ നേരിടാൻ എന്ത് വേണം എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും ഒരേ ഉത്തരമാണുള്ളത്: ടെട്രാപോഡുകൾ, പുലിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയ ശക്തവും ഉറപ്പുള്ളതുമായ നിർമ്മിതികൾ (hard engineering). ജിയോബാഗുകൾ, മണൽച്ചാക്കുകൾ തുടങ്ങിയ താൽക്കാലികവും മൃദുവുമായ (soft engineering) പ്രതിവിധികൾക്ക് ഫലപ്രാപ്തിയില്ലെന്ന് സർവേയിൽ പങ്കെടുത്തവർ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഒരു ദീർഘകാല ഉപയോഗവുമില്ല" എന്നും "താൽക്കാലികമായി മാത്രം" എന്നുമൊക്കെയുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ ഈ മനോഭാവത്തിന് അടിവരയിടുന്നു. "ടെട്രാപോഡാണ് ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പരിഹാരം. കടലാക്രമണത്തെ നേരിടാൻ കടൽഭിത്തിക്ക് അത്ര കഴിവില്ല എന്നാണ് സര്വ്വേയില് പങ്കെടുത്ത ഒരാള് പറഞ്ഞത്.
സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളുടെ ഈ വാക്കുകൾ തീരദേശ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുവായ അഭിപ്രായത്തെയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. അവരുടെ വീടും ജീവിതവും കടലിന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പെട്ടെന്ന് തകരാത്തതും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നതുമായ ശക്തമായ സംരക്ഷണത്തിനാണ് അവർ മുൻഗണന നൽകുന്നത്. ഓരോ തിരമാലയും അവരുടെ ജീവിതത്തിന് ഭീഷണിയാകുമ്പോൾ, താൽക്കാലിക പരിഹാരങ്ങളിൽ അവർക്ക് വിശ്വാസമില്ലാതാകുന്നത് സ്വാഭാവികം മാത്രം.
ഇന്നുകാണുന്ന കടല്ഭിത്തികള്ക്കടിയിലുണ്ടു് അതിലും ഉയരമേറിയ കടല്ഭിത്തികള്. എന്തുകൊണ്ട് ഈ കരിങ്കല് ഭിത്തികള് പരാജയപ്പെടുന്നു?
ഉറപ്പുള്ള നിർമ്മിതികളോടുള്ള നാട്ടുകാരുടെ താല്പര്യം അടിസ്ഥാനരഹിതമല്ല. കടൽഭിത്തികളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം തീരദേശത്തെ കര നഷ്ടപ്പെടുന്നതിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് എന്ന് കേന്ദ്ര ജല കമ്മീഷന്റെ (CWC) ടെക്നിക്കൽ മെമ്മോറാണ്ടം വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്ത്യയിലും പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിലും നിർമ്മിച്ച പല കടൽഭിത്തികളും പരാജയപ്പെട്ട ചരിത്രമാണുള്ളത്. സി.ഡബ്ല്യു.സി.യുടെ റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച്, ഇതിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ട്:
- അടിഭാഗത്തെ മണ്ണൊലിപ്പ് (Toe Scour): ശക്തമായ തിരമാലകൾ ഭിത്തിയിൽ തട്ടി തിരികെ പോകുമ്പോൾ, ഭിത്തിയുടെ അടിഭാഗത്തുള്ള മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോകുന്നു. ഇത് ഭിത്തിയുടെ അടിത്തറ ദുർബലമാക്കുകയും കാലക്രമേണ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
- ഫിൽറ്ററുകളുടെ അഭാവം: കടൽഭിത്തിയുടെയും കരയുടെയും ഇടയിൽ ശരിയായ ഫിൽറ്ററുകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, തിരയടിക്കുമ്പോൾ ഭിത്തിയുടെ വിടവുകളിലൂടെ മണ്ണ് കടലിലേക്ക് ഒലിച്ചുപോകും. ഇത് ഭിത്തിയുടെ ഉൾഭാഗം പൊള്ളയാക്കുകയും തകർച്ചയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യും.
- അറ്റകുറ്റപ്പണികളുടെ കുറവ്: നിർമ്മാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ കൃത്യമായ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്താത്തത് പല കടൽഭിത്തികളെയും ദുർബലമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പഴയ കടൽഭിത്തികൾ ഇങ്ങനെ കൺമുൻപിൽ തകർന്നടിയുന്നത് കണ്ടതുകൊണ്ടാണ്, സർവേയിൽ പങ്കെടുത്തവർ ടെട്രാപോഡ് പോലുള്ള കൂടുതൽ ശക്തമായ നിർമ്മിതികൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നത്. ശരിയായി നിർമ്മിക്കാത്തതും കാലപ്പഴക്കം ചെന്നതുമായ ഈ കരിങ്കൽ കോട്ടകൾ തകരുന്നതിന്റെ അനുഭവത്തിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ ഒരു പരിഹാരം വേണമെന്ന് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തികച്ചും സ്വാഭാവികമാണ്.
പ്രകൃതിയോട് പൊരുതേണ്ട. പ്രകൃതിയ്ക്കൊപ്പം നിലകൊള്ളാം.
ആധുനിക തീരസംരക്ഷണ വിദഗ്ദ്ധർ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ആശയം 'സോഫ്റ്റ് എഞ്ചിനീയറിംഗ്' എന്നതാണ്. പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികമായ പ്രതിരോധങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തി തീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ലീ (2014) യുടെ പഠനവും സി.എസ്.ഐ.ആർ-എൻ.ഐ.ഒ. മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങളും ഈ രീതിയെ നിർവചിക്കുന്നത് പ്രകൃതിദത്തമായ പ്രക്രിയകളെ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ബഫർ സോൺ ഉണ്ടാക്കുക എന്നാണ്. കണ്ടൽക്കാടുകൾ ഉള്പ്പെടുന്ന ജൈവവേലി, മറ്റ് തീരദേശ സസ്യങ്ങൾ, ബീച്ചിലേക്ക് മണൽ നിറയ്ക്കുന്ന ബീച്ച് നവീകരണം (beach nourishment) എന്നിവയെല്ലാം ഇതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഈ രീതിയുടെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഇവയാണ്:
- പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദം: ഇത് പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികമായ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ തകർക്കുന്നില്ല.
- പ്രകൃതിദത്തമായ പ്രവർത്തനം: തീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രമേ ഇത് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നുള്ളൂ.
- സുസ്ഥിരത: ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇത് കൂടുതൽ സുസ്ഥിരമായ ഒരു പരിഹാരമാണ്. എന്നാൽ ഈ ആശയവും നായരമ്പലത്തെ സർവേയിലെ കണ്ടെത്തലുകളും തമ്മിൽ വലിയ വൈരുദ്ധ്യമുണ്ട്. കണ്ടൽക്കാടുകൾക്ക് കടലാക്രമണത്തെ തടയാൻ കഴിവില്ലെന്നാണ് സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത തീരദേശവാസികളായ ഭൂരിഭാഗം പേരുടെയും അഭിപ്രായം. "ഒരു ഉപയോഗവുമില്ല" "മതിയാവില്ല", "പ്രയോജനരഹിതം" എന്നിങ്ങനെയുള്ള നിരാശാജനകമായ പ്രതികരണങ്ങൾ ഈ അവിശ്വാസം കൂടുതല് വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാല് എണ്ണത്തില്ക്കുറഞ്ഞ ചില വ്യക്തികള് ആശാവഹമായ പോസിറ്റീവ് പ്രതികരണങ്ങളും പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നതു് പ്രതീക്ഷാവഹമാണു്.
ഒരു തീരത്തെസുരക്ഷിതമാക്കാന് പുലിമുട്ടുകള് കെട്ടിയുയര്ത്തുമ്പോള്, തൊട്ടടുത്ത കര പ്രതിസന്ധിയിലാവുന്നു.
ഉറപ്പുള്ള നിർമ്മിതികളുടെ ഏറ്റവും വലിയതും എന്നാൽ പലപ്പോഴും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാത്തതുമായ ഒരു ദോഷവശമുണ്ട്. ഒരു സ്ഥലത്ത് കടൽഭിത്തിയോ പുലിമുട്ടോ നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ, അത് തൊട്ടടുത്തു തന്നെയുള്ള മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് തീരം നഷ്ടപ്പെടാൻ കാരണമാകുന്നു. ഈ പ്രതിഭാസത്തെ 'ഡൗൺഡ്രിഫ്റ്റ് ഇറോഷൻ' (downdrift erosion) എന്നാണു് വിളിക്കുന്നതു്.
ഇതിന് പിന്നിലെ പ്രതിഭാസം 'ലോങ്ഷോർ ഡ്രിഫ്റ്റ്' (longshore drift) ആണ്. ഇത് തീരത്തിന് സമാന്തരമായി ഒഴുകുന്ന മണലിന്റെ ഒരു പുഴ പോലെയാണ്. തിരമാലകൾ തീരത്ത് ഒരു പ്രത്യേക കോണിൽ പതിക്കുമ്പോൾ, തീരത്തെ മണൽ സ്വാഭാവികമായി ഒരു ദിശയിലേക്ക് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കും. കടൽഭിത്തികളും പുലിമുട്ടുകളും ഈ അദൃശ്യമായ മണൽപ്പുഴയ്ക്ക് കുറുകെ കെട്ടുന്ന ഡാമുകൾ പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അവ മണലിന്റെ ഒഴുക്കിനെ തടയുകയും, നിർമ്മിതിയുടെ ഒരു വശത്ത് മണൽ അടിഞ്ഞുകൂടാൻ കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ഡാമിന് അപ്പുറമുള്ള, അതായത് ഒഴുക്കിന് താഴെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ആവശ്യത്തിന് മണൽ എത്തുന്നില്ല. അങ്ങനെ ആ പ്രദേശങ്ങൾ മണൽ കിട്ടാതെ പട്ടിണിയിലാവുകയും അവിടെ കടലാക്രമണം രൂക്ഷമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. സി.എസ്.ഐ.ആർ-എൻ.ഐ.ഒ. റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്ന ചെന്നൈ തുറമുഖം ഇതിന് ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. അവിടെ തുറമുഖ നിർമ്മാണത്തിന് ശേഷം അതിന്റെ വടക്കൻ തീരങ്ങളിൽ രൂക്ഷമായ കടലാക്രമണം ഉണ്ടായി.
ഇതൊരു സാങ്കേതിക പാർശ്വഫലം മാത്രമല്ല, ഒരു സാമൂഹിക അനീതിയുടെ പ്രശ്നം കൂടിയാണ്. ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ സുരക്ഷ പലപ്പോഴും തൊട്ടടുത്ത ഗ്രാമത്തിന്റെ ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് വാങ്ങുന്നത്. നയരൂപകർത്താക്കൾക്ക് ഇത് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്. കാരണം, അവർ എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങൾ തീരത്തുടനീളം 'വിജയികളെയും' 'പരാജിതരേരെയും' സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഒരു ഗ്രാമത്തിന് നൽകുന്ന പരിഹാരം മറ്റൊരിടത്ത് സംഘർഷത്തിന് വിത്തുപാകുമോ എന്ന ആശങ്ക നിലനിൽക്കുന്നു. ഒരു തീരദേശ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പ് മറ്റൊന്നിന്റെ നാശത്തിന് കാരണമാകുന്ന ഈ സങ്കീർണ്ണമായ അവസ്ഥ, തീരസംരക്ഷണത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്നാണ്.
നമുക്കു വേണം അടിയന്തിരവും ശക്തവും ശാശ്വതവുമായ വിദഗ്ദ്ധ പരിഹാരം
ഈ വിഷയത്തിൽ വ്യക്തമായ രണ്ട് പക്ഷങ്ങളുണ്ട്. ഒരു വശത്ത്, തങ്ങളുടെ വീടും ജീവിതവും സംരക്ഷിക്കാൻ അടിയന്തരവും ശക്തവുമായ പരിഹാരം ആവശ്യപ്പെടുന്ന തീരദേശവാസികൾ. മറുവശത്ത്, ഉറപ്പുള്ള നിർമ്മിതികൾ ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പാരിസ്ഥിതിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആശങ്കയുള്ള വിദഗ്ദ്ധർ. ഇതിൽ ആരുടെ ഭാഗത്താണ് പൂർണ്ണമായും ശരി എന്ന് പറയാൻ സാധിക്കില്ല. ഇതൊരു സങ്കീർണ്ണമായ വെല്ലുവിളിയാണ്.
കടലെടുക്കുന്ന ഓരോ വീടും ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സ്വപ്നമാണ് തകർക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ശാസ്ത്രീയമല്ലാത്ത പരിഹാരങ്ങൾ ഒരു തീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ നാശത്തിനും കാരണമായേക്കാം. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നമ്മൾ സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: തീരസംരക്ഷണത്തിൽ ഒരു വീടിന്റെ സുരക്ഷയാണോ ഒരു തീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ ആരോഗ്യമാണോ പ്രധാനം? ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ സുരക്ഷയാണോ അതോ എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളുടേയും സുരക്ഷയാണോ - അതോ, ഇവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് നേടാൻ നമുക്ക് സാധിക്കുമോ?